Bundz – ser owczy, tradycyjnie powstawał wskutek dodania klagu (dawniej: wyciągu z cielęcego żołądka, obecnie: wyrobu chemicznego) do podgrzewanego mleka owczego. W trakcie procesu klagowania, tj. termentacji, po kilkunastu minutach mleko zaczynało się ścinać, powstały skrzep raz lub dwukrotnie za pomocą feruli – drewnianego kija, rozbijano na drobne grudki i zlewano na lnianą szmatkę zwaną grudzionkq, zawieszaną następnie na drążku, aby odciekła serwatka – żentyca.

Po 24 godzinach wyjmowano go i odkładanona półkę zwaną podysarem, gdzie dojrzewał ok. 7 dni. W tym czasie ser rósł, pęczniał i lekko kwaśniał, a wewnątrz powstawały dziurki – dopiero wtedy nadawał się do jedzenia. Na Rusi Szlachtowskiej zwano go udojczukiem lub hrudka.