Ponad Szczawnicą od strony północnej wznosi się majestatyczna góra z krzyżem na szczycie – Bryjarka. Góra ta o wysokości 680 m n.p.m. ma pochodzenie wulkaniczne. Wnętrze jej jest „zbiornikiem” źródeł wód mineralnych. Z samego wierzchołka widać panoramę uzdrowiska, Pienin, a w dni słoneczne – i Tatr. Udając się na Bryjarkę dobrze jest wziąć z sobą lornetkę, krem do opalania i okulary przeciwsłoneczne.

Uwagę spacerowiczów przyciąga stojący na szczycie krzyż. Dawniej był on drewniany i jak informuje zawieszona na nim tabliczka, został wzniesiony w 1866 r. ze składek publicznych przez ks. kanonika Kazimierza Skrzyńskiego. Natomiast ” Ilustrowany Przewodnik po Pieninach i Szczawnicy” Jana Wiktora, wydany w 1927 r. w Krakowie podaje rok 1865 jako datę wzniesienia drewnianego krzyża. Krzyż ten jednak podczas burzy uległ zniszczeniu. W 1902 r. na jego
miejscu postawiono krzyż żelazny, ufundowany przez gości i mieszkańców Szczawnicy. Wykonany został w fabryce J. Góreckiego w Krakowie. Obecnie krzyż nocą jest oświetlony i widoczny z daleka.

Po II wojnie światowej Bryjarka została zalesiona. Droga na jej szczyt wiedzie od Placu Dietla przez ulicę Języki oraz przez Park Dolny, a dalej ścieżką pod górę. Droga ta zajmuje około 45 minut. Góra jest licznie uczęszczana przez wycieczki i turystów. Trasa jest w wielu miejscach stroma, wymagająca zabezpieczenia, leżą tu bowiem zwietrzałe skały andezytowe.